Mindfulness-training week 8 | Het einde van het begin

De laatste bijeenkomst van mijn 8-weekse mindfulness-training. De weken zijn voorbij gevlogen. Vanavond staan we stil bij het einde van de training. Of zoals onze trainer zegt: het einde van het begin. Want nu begint het eigenlijk pas echt goed: hoe zorgen we ervoor dat mindfulness een vast onderdeel van ons leven wordt?

Gemengde gevoelens

Met gemengde gevoelens fiets ik vandaag naar het mindfulness-centrum in Amsterdam. De wekelijkse maandagavonden zijn een ankerpunt geworden in mijn leven. Avonden waarop ik het gevoel heb iets goeds voor mezelf te doen, in een groep die inmiddels heel vertrouwd voelt. En nu komt een eind aan dat vaste stramien. Ik zal het gaan missen.

{snippet advertentie01}

Intensief avondje

Tegelijk ben ik ook opgelucht dat het straks voorbij is. Na een volle werkdag was het steeds even snel eten en gelijk door naar een intensief avondje. Want al bestaat een groot deel van de avond uit stil zitten of stil liggen, toch vind ik het ook hard werken. Al is het maar omdat je telkens geconfronteerd wordt met je eigen stress.

Uit mijn dagboek
De mindfulness-training is afgelopen, hoe ga ik verder? In ieder geval heb ik besloten weer op yoga te gaan. En ik ga ook op zoek naar een meditatiegroepje waar ik me bij kan aansluiten. Ik heb toch een stok achter de deur nodig om er echt serieus mee door te gaan.

Bodyscan: wakker blijven!

Deze laatste avond trappen we af zoals we (inmiddels 9 weken geleden) de training startten: met een bodyscan van drie kwartier. Destijds was het best gênant: ik viel in slaap en werd gewekt door m’n eigen gesnurk. Dat zal me vanavond niet nog eens overkomen: ik hou gewoon m’n ogen de hele tijd open!

Lekker opgefrist

Slim plan. Jammer genoeg is de uitvoering minder: na ongeveer een kwartier... schrik ik wakker van m’n eigen gesnurk. Ik sper m’n ogen extra wijd open. Om na een kwartier weer wakker te schrikken van m’n eigen gesnurk. Afijn, elk nadeel hep een voordeel: ik voel me lekker opgefrist na de bodyscan.

3 positieve gebeurtenissen

Dan laat de trainer ons in tweetallen het huiswerk bespreken: de afgelopen week noteerden we voor het slapen gaan 3 positieve gebeurtenissen van die dag. Ik heb dat heel trouw gedaan. En ik heb gemerkt dat er veel positiefs te melden valt over een dag uit het leven van Frank. Op 1 dag na: hoe hard ik m’n geheugen ook pijnigde, ik kon niks vinden. Slecht geslapen, rotdag op m’n werk, hoofdpijn, doodmoe en ga zo maar door.

Snelwegen van je geest

Stilstaan bij wat positief is: het schijnt geweldig te werken. Sterker nog: onderzoek wijst dat uit. “Op den duur heeft het zelfs invloed op de structuur van je hersenen”, vertelt onze mindfulness-trainer. Vaste patronen in je leven slijten banen uit in je brein. Je belandt vervolgens heel makkelijk in die sleetse banen. Het zijn de snelwegen van je geest. Dus als klagen jouw ding is, schiet je op den duur steeds makkelijker in de klaagstand.

Wat ik heb geleerd
Een enorme positivo ben ik nooit geweest. Toch geloof ik er wel in: als je je meer richt op de positieve dingen in het leven, wordt je leven vanzelf zonniger. Het is ook zo logisch. Tegelijk is het zo vanzelfsprekend om te klagen. Dat zullen dan wel die zesbaans snelwegen zijn die zich in mijn brein hebben gevormd. Hoog tijd voor nieuw asfalt.

Neuroplasticiteit

Bied je stelselmatig tegenwicht – door veel aandacht te geven aan positieve zaken – dan worden nieuwe wegen aangelegd. Daardoor kan het wegenstelsel in je brein duurzaam ten goede veranderen. Neuroplasticiteit wordt dit genoemd.

Pas op die beer!

Positivisme is extra belangrijk omdat we geneigd zijn juist aan negatieve zaken veel aandacht te besteden. Onze trainer: “Vanuit de evolutie is dat goed te begrijpen: beter 100 keer te vaak vrezen dat een beer je zal aanvallen als je uit je grot kruipt, dan 1 keer te weinig. Negatief zijn was een kwestie van overleven.”

Aha, dus vandaar al die beren op m’n weg, terwijl m’n pad zelden geplaveid lijkt met rozen...

Klittenband & teflon

Onze trainer stuurde ons van de week een Youtube-filmpje van neurowetenschapper Rick Hanson, die hier onderzoek naar heeft gedaan. Hanson heeft een mooi beeld voor hoe je hersenen werken: je brein heeft klittenband voor negatieve ervaringen en een teflonlaag voor positieve ervaringen. Het positieve beklijft dus bijzonder slecht. Onderaan deze pagina staat het Youtube-filmpje.

Bananen, peren & citroenen

“Jij bent een banaan, jij een peer, jij een citroen. Banaan, peer, citroen. Banaan, peer, citroen.” De trainer heeft een ludieke manier om ons in te delen in groepjes. Wij, de vier bananen, gaan in een aparte ruimte zitten om onze mindfulness-training te evalueren: wat hebben we eraan gehad, en hoe gaan we ervoor zorgen dat mindfulness vaste bodem krijgt in onze levens?

Inspiratie
“Bepalend voor ons geluk is niet zozeer wat ons overkomt, maar veel meer onze houding tegenover wat er gebeurt.” Erik van de Brink & Frits Koster

Nederland – Turkije

Omdat het de laatste les is, is de stemming in ons groepje jolig: “Waar zouden we het ook weer over hebben? O ja: Nederland – Turkije, wat vonden jullie van die wedstrijd?” grapt een van de bananen.

Ben ik een negativo?

Maar dan gaan we serieus aan het werk. Wat heeft de 8-weekse training ons gebracht. Ik aarzel. Tja, wat ben ik eigenlijk opgeschoten na al die uren mediteren en mindful zijn? “Ik voel nog evenveel stress als in het begin,” zeg ik. Ik voel me gelijk een negativo. Toch vind ik ook dat ik veel aan de training heb gehad.

Mindfuller door de dag heen

Wat ik vooral heb geleerd: manieren om door de dag heen ‘mindfuller’ te zijn. Even een paar keer per dag een mini ‘adempauze’ biedt goed tegenwicht tegen alle stress. En op het werk achter het computerscherm helpt het al om af en toe 3 keer bewust te ademen. Ik voel dan m’n schouders zakken, en ik zit dan gelijk anders achter m’n bureau. De kunst is, vinden we alle vier, om dat vol te houden. Of, zoals onze trainer bijna wekelijks zegt: “Mindfulness is heel makkelijk, je moet het alleen wél doen.”

Brief aan mezelf

Tot slot volgt nog iets grappigs: de trainer laat ons een brief schrijven.... aan onszelf. We schrijven op wat we van plan zijn te doen om mindfulness te laten beklijven in ons leven. IJverig pennen we een A4tje vol. Een brief boordevol tips en goede ideeën. We plakken de brief dicht en adresseren hem aan onszelf. De trainer doet hem over 8 weken op de post. Dus ik houd mijn brievenbus scherp in de gaten....

TED-talk Rick Hanson

Bekijk ‘Hardwiring happiness’, een TED-talk van dr. Rick Hanson over mindfulness en neuroplasticiteit (15 minuten).

Foto: © Moyan Brenn op Flickr (Creative Commons)

{snippet mindfulness}

5.0/5 rating (3 votes)

  • Tags voor dit artikel: gezondheid | meditatie | mindfulness

  • Leuk als je mijn blog deelt:
    Bookmark and Share

  • Leuk als je hieronder reageert:
    blog comments powered by Disqus