Mobile & Tablets

Mindfulness-training week 1 | Wondermiddel tegen stress?

Stress, heb jij daar ook zo'n last van? Om er beter mee te leren omgaan, ben ik een 8-weekse mindfulness-training gestart. Mindfulness is een wondermiddel tegen stress. Dat is geen loze kreet, het is zeer grondig onderzocht. Wat ik de komende 8 weken grondig ga onderzoeken: werkt mindfulness ook tegen míjn stress? Verslag in 8 weken. Week 1: bijslapen tijdens de bodyscan.

Mindfulness-goeroes

Meditatie, ik heb er al heel wat ervaring mee. Al jaren doe ik - een beetje freewheelend - aan mindfulness. Ik oefen met behulp van cd’s van mindfulness-goeroes als Edel Maex (met een prettige Vlaamse tongval), Rob Brandsma en de Amerikaanse wetenschapper Jon Kabat-Zinn. Die laatste heeft de 8-weekse training eind jaren 70 van de vorige eeuw opgezet. Ik heb zelfs intensieve retraites gedaan in de meditatievorm Vipassana. En ik heb mezelf een jaar in Zen-meditatie verdiept.

{snippet advertentie01}

Gestrest als een aap

Maar nog steeds ben ik zo gestrest als een aap. Over apen gesproken: een van de opdrachten van de mindfulness-training is om een filmpje over stress te bekijken. En dat gaat over stress bij bavianen. Maar daarover later meer.

Uit mijn dagboek
"In een drukke trein. Normaal gesproken vecht ik met alle geluiden en raak ik tot het bot gestrest. Nu luister ik met aandacht. Ik probeer de textuur van alle geluiden te vangen. En in de kakofonie van geluiden alle verschillen te horen. Opeens word ik heel rustig."

Getormenteerde stedelingen

De eerste trainingsbijeenkomst. Mooie ruimte op 7 hoog in de Amsterdamse binnenstad. Met 14 mensen zitten we op meditatiekussentjes in een grote kring. Dit trainingscentrum draait als een tierelier, elke week start zo'n 8-weekse training. En ze zitten allemaal bomvol. Een fikse markt natuurlijk, zo’n stad vol getormenteerde stedelingen.

Veel vrouwen

Vrouwen vormen de overgrote meerderheid in mijn groep, wij mannen moeten het met z’n drieën stellen. De leeftijd van de cursisten ligt tussen de 18 en een jaar of 55, de meesten zijn rond de 30, een leeftijd waarop stress blijkbaar flink toeslaat. Over mijn medecursisten zal ik verder niet zo mededeelzaam zijn. Het hoort bij de etiquette om de verhalen van anderen niet rond te bazuinen.

Meditatieleraar

Onze mindfulness-trainer heeft ruim 10 jaar ervaring met meditatie. En hij heeft ook veel vaker met het trainingsbijltje gehakt, want hij leidt de groep met strakke maar vriendelijke hand. En vooral stem.

Prettige stem

Gelukkig heeft onze trainer een prettige stem, dacht ik al bij het telefonische intakegesprek. Want met die stem zullen we de komende 8 weken gaan lezen en schrijven. Niet alleen op de maandagse trainingsavonden, maar vooral ook op alle andere dagen, waarop je geacht wordt naar tracks te luisteren, die hij zelf heeft ingesproken.

Wat ik heb geleerd
De eerste hap van een maaltijd met volle aandacht eten heeft een onverwacht gevolg: als vanzelf heb ik ook meer aandacht voor alle andere happen. En voor ik het weet zit ik een hele maaltijd met meer aandacht te eten. LEKKER!

Een druif eten

Die eerste avond, na een uitgebreid voorstelrondje, eten we heel langzaam en aandachtig 1 druif, een variant op een bekende mindfulness-oefening: het aandachtig eten van een rozijn. Normaal gesproken ben ik dol op druiven. Ik werk een fikse tros binnen 1 minuut naar binnen. Nu doen we over die ene druif 5 minuten. Verrassend: ik krijg die ene druif bijna niet weggewerkt en ik vind hem helemaal niet lekker, eerder smerig.

Mijn rechter grote teen

Daarna kunnen we gelukkig een beetje bijkomen: we gaan liggen op ons matje voor de bodyscan. Met een kussentje onder ons hoofd en een dekentje over ons heen luisteren we naar de trainer die ons van onze rechter grote teen leidt naar ons kruintje. En dat gaat zeeeeeer langzaaaaam. De bodyscan duurt namelijk 45 minuten.

Langzaam wegdommelen

En waar ik al bang voor was, gebeurt ook: halverwege m’n rechterbeen, zo ongeveer ter hoogte van mijn knieschijf, dommel ik langzaam weg. Het gekke is: ik voel me langzaam wegglijden en probeer me vast te grijpen aan de stem van onze trainer. Even duik ik weer boven, maar al snel zak ik definitief af naar dromenland.

Ik ben de kampioen

Af en toe schrik ik half wakker van een irritant geluid: m’n eigen gesnurk... Oei... Gelukkig hoor ik ook een paar medecursisten zeer zwaar ademen. Maar ik ben vanavond de kampioen.

Inspiratie
“De echte ontdekkingsreis bestaat niet uit het verkennen van nieuwe landschappen, maar uit het kijken met nieuwe ogen.” Marcel Proust

Geen zin in eten

Afijn, flink bijgeslapen fiets ik mindfull naar huis met als huiswerk om dagelijks die bodyscan te doen. Verder moeten we elke dag de eerste hap van een van onze maaltijden met volle aandacht nemen, zoals we die druif aten. Eerst uitvoerig kijken, dan uitvoerig ruiken, en dan héél langzaam kauwen, met alle aandacht voor alle sensaties die dat met zich mee brengt. Veel zin om te eten heb ik de komende dagen niet.

Moeilijker dan de bodyscan

En ook al kost die bewuste hap maar 2 minuten per dag, toch vind ik dit een veel moeilijkere oefening dan de bodyscan. Waarom is dat zo? Waarom jakker ik me door m’n maaltijd, bijna zonder te proeven terwijl ik naar de tv kijk, op m’n mobieltje kijk of, in het beste geval, een goed boek probeer te lezen? Wie het weet mag het zeggen.

Foto: © Mitchell Joyce op Flickr (Creative Commons)

{snippet mindfulness}

4.0/5 rating (3 votes)